ΥΠΕΦΕΡΕ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΑ

"Το πνεύμα είναι παγιδευμένο στον πάγο ,ανάμεσα σε ημέρες και νύχτες

 Σε αμέτρητες ημέρες και νύχτες."

Richard Jackson - The Blue Room

Κείτομαι μες στον ιδρώτα,στην φυλακή του σπιτιού μου.Σε αυτό το δωμάτιο απ'το οποίο σπάνια βγαίνω πια.Σε μια πόλη που δεν ξέρω κανέναν,που μοιάζει περισσότερο με κλουβί και εγώ ένα τρομαγμένο ζώο που συνήθισα μέσα σε αυτό.Νιώθω να παγώνω μπροστά στον τρόμο εκείνου που δεν γνωρίζω.Τόσο που φοβάμαι να βγω ξανά στην κοινωνία.Η λέξη "άγνωστο" ηχεί σαν όνομα μπαμπούλας που κρύβεται κάτω από τις σκιές,περιμένοντας με.

Ο πόνος δεν έχει τίποτα το ρομαντικό,τίποτα όμορφο.Κι αυτό το κλουβί με στενεύει κάθε μέρα,κάθε χρόνο,απ'την ημέρα που βρέθηκα μέσα σε αυτό.Γιατί να υποφέρω τόσο;Τα μάτια μου έχουν αποκτήσει μια εικόνα κενότητας πια,τόσο καιρό που πάλευα να ξεφύγω από την φρίκη του πόνου μου.Δεν αντέχω τις ενοχές για όσα δεν έχω κάνει,αυτά τα χρόνια.Αυτά τα 4 χαμένα χρόνια.Ουρλιάζω και χτυπάω τους τοίχους της φυλακής μου.Αυτές οι ενοχές με σκοτώνουν κάθε βράδυ,δεν με αφήνουν να κοιμηθώ.Και δεν έχω φράγκο στην τσέπη για να φύγω από εδώ.Μα και πάλι φοβάμαι να φύγω,φοβάμαι να χαθώ ξανά.Αν μπορούσε κάποιος να δει μέσα μου,θα έβλεπε μια εικόνα των όσων θα ήθελα να ζω.Φοβάμαι το έξω,τρέμω τους έρωτες.Αλλά ταυτόχρονα μέσα από μια διεστραμμένη αντίθεση,ζηλεύω αυτούς που τα απολαμβάνουν αυτά.Ζηλεύω τα γέλια τους και τις νυχτερινές εξορμήσεις τους.Όσα έχουν,όσα απόλαυσαν.

Έτσι όταν το βράδυ η φωνή μου σιωπά και το σκοτάδι πέφτει στα κεφάλια των ανθρώπων.Ένα πληγωμένο ζώο ουρλιάζει μέσα μου,με μιαν άλλη φωνή.Δεν αντέχω άλλο αυτές τις σκέψεις.Εύχομαι να ήμουν νεκρός.Αυτά τα συναισθήματα του ανεκπλήρωτου.Κάποιου έρωτα,μιας ζωής,πόθων και ονείρων.

Το μυαλό μου περιστρέφεται μέσα σε μια δίνη,ζαλίζομαι,χάνω την καρδιά μου.Μόνο μια άδεια τρύπα υπάρχει εκεί μέσα.Γιατί να μην είμαι σαν τους άλλους,γιατί να υποφέρω τόσο;Είμαι νεκρός με σφυγμό,μα θέλω να ζήσω.Εύχομαι να ήμουν ολικά νεκρός,δεν αντέχω να σκέφτομαι.Δεν υπάρχει διαφυγή από αυτόν τον εφιάλτη.Δεν αντέχω άλλο,δεν αντέχω τους φόβους μου.Γιατί να μην μπορώ να ξεφύγω από την εφιάλτη μου.Γιατί να μην μπορώ να αποκτήσω την ζωή που θέλω.Γιατί να υποφέρω τόσο;Γιατί να υποφέρω τόσο;Γιατί να υποφέρω τόσο;Γιατί να υποφέρω τον κανόνα;

"Τώρα τα φώτα χάθηκαν και το πνεύμα χάνει την λάμψη του"