ΓΙΑ ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ

Η ζωή μου είναι ένα διαρκές άλμα από αποτυχία σε αποτυχία.Σαν να βαδίζω σε ένα φθαρμένο σκοινί πάνω από έναν γκρεμό.Ένας ακροβάτης που το μόνο που τον εξουσίαζε,ήταν πάντα ο αυθορμητισμός του και ποτέ ποτέ,δεν μπόρεσε να περάσει καμία είδους εξέτασης.Πάντα ένας κακός,αγχωμένος μαθητής.

Κάπως έτσι όμως η αυθόρμητη φύση μου,άνοιξε πληγές πάνω στην σάρκα μου και βρήκα την ευκαιρία να απλώσω το δάχτυλο μου και να γευτώ το ίδιο μου το αίμα.Μου άρεσε η γεύση του και άρχισα να μεθώ με αυτό.Πίνοντας περισσότερο και περισσότερο.Τώρα πια είμαι ζαλισμένος από την μέθη του να κατασπαράζω την ζωή μου.Αφού με αφαίμαξα ,έμεινα αδύναμος και μόνος.Είμαι κουρασμένος,έχασα κάθε δύναμη.Δεν είμαι αθάνατος,χρειάζομαι εμπειρίες.Μα οι σκέψεις μου,είναι σαν ένα πολύπλοκο παζλ που δεν μπορώ να λύσω.

"Rob Gonsalves - The Sun Sets Sail"

Όμως δεν φοβάμαι πια το φως,είμαστε φίλοι.Απλώς έχω βαρεθεί ,να κοιμάμαι κλεισμένος εδώ μέσα,πάνω σε σπασμένα γυαλιά.Σε αυτήν την φουσκάλα από ενοχές και φόβους.Που μου δίνουν μια ψευδαίσθηση ασφάλειας.Αλλά που  δεν κρατούν μακριά τον πόνο της επιθυμίας.Θέλω να ξεφύγω και να χιμήξω στον κίνδυνο.Πριν να είναι αργά,πριν καταδικαστώ.Γιατί η σάρκα μου σαπίζει αργά στην κόλαση των λαθών μου.Κινούμαι αργά στην προσωπική μου καταδίκη.

Ίσως είμαι όντως παρανοϊκός.Μα ήμασταν τόσο καιρό στην κόλαση.Θέλω να μας πετάξω όλους με το πειρατικό μου πλοίο,προς το κατασκότεινο διάστημα και να φτάσουμε στις ακτές του ήλιου.Να κατακτήσω μια θέση σε αυτόν.

Για μια θέση στον ήλιο.Για μια θέση στο φως.