Αυτή την φορά λοιπόν μετά την δισκογραφία των Ελβετών μεταλλάδων Celtic Frost θα δώσουμε την προσοχή μας σε μία ακόμα αγαπημένη μπάντα,στον θίασο των Devil Doll.Προϊόν της φαντασίας του Mr.Doctor ενός Ιταλού που ζούσε στην Σλοβενία,όπου και ήταν η βάση της μπάντας του.Ο Mr.Doctor λοιπόν ένας punk rock συλλέκτης έφτιαξε ένα από τα πιο περίεργα κοσμήματα στην μουσική.Ένα κράμα post punk,prog rock και κλασσικής μουσικής,κυρίως μουσικής που έντυνε σάουντρακ κλασσικών ταινιών του βωβού αλλά και του μετέπειτα κλασσικού κινηματογράφου,αλλά και από μη κινηματογραφιστές δημιουργούς.Όλα αυτά ντυμένα με τα πιο περίεργα Sprechgesang (σπρέχγκεζανγκ προφέρεται αν δε κάνω λάθος) φωνητικά.Χωρίς πολλά και περιττά λόγια ξεκινάμε.
1987 - The Mark of the Beast
Αυτό ήταν το πρώτο album των Devil Doll .Δεν υπάρχει εξώφυλλο γιατί δεν κυκλοφόρησε ποτέ,αν και ιντερνετικές πηγές λένε ότι το εξώφυλλο (που δεν θα δούμε ποτέ) το είχε ζωγραφίσει ο Mr Doctor.Τέλος πάντων,ο λόγος που δεν κυκλοφόρησε ποτέ οφείλεται στην "περίεργη" προσωπικότητα του Mario "Mr Doctor" Panciera που κατέστρεψε όλες τις κόπιες και άφησε μόνο μία άθικτη,για προσωπική του χρήση.Βγάλε άκρη.
 |
1989 - The Girl Who Was... Death
Τι έχουμε εδώ λοιπόν.Εδώ έχουμε το επίσημο ντεμπούτο τους,εφόσον ο καραμπουζουκλής ο Mr Doctor,δεν καταδέχτηκε να δώσει στο κοινό το "The Mark of the Beast".Αυτό εδώ όμως έπειτα από πίεση του παραγωγού του, κυκλοφόρησε σε λίγες κόπιες ώστε να έχει και το κοινό των Devill Doll μια ευκαιρία να τους ακούσει.Όπως θα έλεγε ο μέγας άρχων του σκότους Αλέφαντος "ΤΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΤΩΡΑ".Post punk αντίληψη στα τύμπανα,prog δομές μπολιασμένες με κλασσικά και κινηματογραφικά στοιχεία και αισθητική/εξώφυλλα/στοίχους επηρεασμένα από την τηλεοπτική σειρά The Prisoner του Patrick McGoohan.Το solo και η μελωδία της,κάτι σαν,παιδικής χορωδίας ρίζωσαν μέσα μου.Ακούστε το αν έχετε υπομονή,μιας και όλος ο δίσκος είναι ένα τεράστιο κομμάτι Και μην αρχίσετε να ουρλιάζετε σαν την νύφη του Frankenstein από το The Bride Of Frankenstein του 1935,που απεικονίζεται στο εξώφυλλο.Ξεπεράστε την βαρεμάρα.
|
 |
1990 - Eliogabalus
Αυτό εδώ είναι ακόμα πιο ατμοσφαιρικό από το προηγούμενο.Περισσότερο σκιερό και σαρδόνιο.Εξάλλου το όνομα του album είναι παρμένο από το όνομα του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Ηλιογάβαλου,διάσημου για τα gay όργια και την εκκεντρικότητα του,καθώς και από ένα όνειρο του Mr.Doctor.'Ένα όνειρο στο οποίο δολοφονούσε τον αδερφό του.Εδώ βρίσκουμε δυο κομμάτια αντί για ένα μεγάλης διάρκειας.Το πρώτο ονομάζεται Mr Doctor και το δεύτερο είναι το ομώνυμο.
|
 |
1992 - Sacrilegium
Το σκοτεινότερο album που έγραψε ποτέ ο Mr.Doctor.Γραμμένο σύμφωνα με αυτόν,στην χειρότερη περίοδο της ζωής του.Είχε πει ότι είναι για την αγάπη.Μια λέξη τόσο υπερκαταναλωμένη που έχει χάσει το νόημα της.Και η εισαγωγή φέρνει δάκρυα στα μάτια ακόμη και σήμερα.
|
 |
1993 - The Sacrilege of Fatal Arms
Αυτό εδώ ουσιαστικά είναι το προηγούμενο album απλά με διαφορετική δομή και πολλά νέα στοιχεία.Σαφώς ανώτερο και πιο βελτιωμένο σε σχέση με το Sacrilegium.Ο Mr.Doctor είχε πει ότι ήταν το Soundtrack μιας δικής του βουβής ταινίας που δεν κυκλοφόρησε ποτέ.
|
 |
1996 - Dies Irae
Tο αριστούργημα.Ναι είναι δύσκολο να μπει κλήρος για το ποιο είναι το καλύτερο album των Devil Doll.Εξάλλου τι σημαίνει η λέξη καλύτερο;Απλά τονίζω ότι αυτό εδώ είναι η κορυφή της πυραμίδας των Devil Doll.Μαγικό,συναισθηματικό,περίπλοκο και χλωμό σαν τον δημιουργό του.Αυτή η μελωδία που βγαίνει από εκείνο το τσέλο πάντα μα πάντα μου θυμίζει κάθε έρωτα που δεν μπόρεσα ποτέ να έχω,αυτό το sample από την ταινία Night Of The Hunter κάνει την παιδικότητα μου να ξεβράζεται έπειτα από χρόνια λήθης στην επιφάνεια,κάθε φορά που το ακούω.Ναι αυτή είναι αληθινή ομορφιά της τέχνης.Η τέχνη δεν είναι εδώ μόνο για σε οδηγήσει σε κόσμους πέρα από την πραγματικότητα,υπάρχει για να σε βοηθήσει να την ξεπεράσεις.
|
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου